pottebakker se veld

In daardie lang stiltes van een dag na nog ‘n dag, van een maan to nog tien duisend volmane hoor ek altyd die klippe met klein ogies se geskater oor leegtes van velde sonder bome en graswortels. Die pyn in broca se area lag soms saam vir ‘n skamele verligting van direkte sonstrale wat my leë oogkaste deurboor soos ‘n assegaai sorgloos deur vele hartskamers kan seil met ‘n ligte vibrasie van tydloosheid. Ek wonder telkemale waste tipe messe nou beskikbaar is, die styl, die lengtes. Miskien verskillende kleure ook. Sal bloed anders lyk oor ‘n mes met ‘n geel handvatsel? Drie jong aasvoêls land skuins bokant my privaat kelder, moedeloos gesoek na ‘n stukkie ontbinde sonde. Die honger het hulle al verblind en verbode vark is heel bo aan hul spyskaart. Ek sug sonder asem in my grys verlate longe en dink gedagteloos aan die woord teen die muur wat nog nooit ontdek is nie. In watter taal sal daar geskryf wees? Die onbepaalde tyd van die demoon wat nie bestaan nie, het aangebreek, alweer.
Stadig sluimer ek tussen die donker in, sonder eindes.

Advertisements

2 thoughts on “pottebakker se veld

Lewer kommentaar op ettieneb Kanselleer die reaksie

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out /  Verander )

Google photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google. Log Out /  Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out /  Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out /  Verander )

Connecting to %s